Het recht om nee te zeggen

“Voor een goeie job moet je wat overhebben”, heb ik altijd geleerd. “Dus doe wat men je vraagt, toon je inzet en betrokkenheid.” Als leidinggevende verwacht je, ook in mijn team, inderdaad inzet en betrokkenheid. Als je iets organiseert voor je team, is het dan ook niet altijd gemakkelijk te plaatsen als een teamlid ‘nee’. Je koos zorgvuldig de trainer, de plek, je betaalde de catering,… Samen leren, is er iets leuker? En wie weet leren we elkaar nog beter kennen? 

Niet iedereen vindt dat leuk. En je moét het ook niet leuk vinden. Laatst organiseerden we een teambuilding voor een grote groep medewerkers. Zoals in elke grote groep waren er ook nu stillere deelnemers, en deelnemers die in weerstand zaten. Ik snap het, ik laat hen zoveel mogelijk met rust. Want hoewel we liefst willen dat iedereen meedoet (dat maakt mijn job als trainer en facilitator leuker), heeft niet iedereen gevraagd om die activiteit, of training, of ‘off-site’. Niet iedereen staat te springen om zich te laten kennen. Zo was er een groep, niet de mijne, waarin de trainer zo ‘diep’ aan het werk ging, dat deelnemers begonnen te huilen. En zo herinner ik me zelf een aantal ‘off-site’ meetings met vroegere teams waarin ik maar 1 ding wou: dat ze zouden stoppen met te peuteren in mijn ziel en dat ik dan nu eindelijk naar buiten kon om te gaan wandelen. Of de coach die ons bijna verplichte een ‘vergevingsbrief’ op te stellen. Zo niet. Ik heb ‘m ook niet geschreven, trouwens.

Read More

Our videos